ترس، خشم، غم، شادی، انزجار، حسادت، شرمساری. "آداس میگوینسکی" به دوران کودکی خود بازگشته است، زمانی که - مانند بسیاری از ما - با درک احساساتش مشکل داشت و...

داستان ناگفته خرگوش‌های وحشی که بین دیوارهای برلین زندگی می‌کردند. به مدت ۲۸ سال، منطقه مرگ امن‌ترین خانه آن‌ها بود. پر از علف، بدون شکارچی و با نگهبانانی که از آن‌ها در برابر مزاحمت‌های انسانی محافظت می‌کردند. آن‌ها محصور اما شاد بودند. وقتی جمعیت آن‌ها به هزاران نفر رسید، نگهبانان شروع به جمع‌آوری آن‌ها کردند. اما خرگوش‌ها جان سالم به در بردند و در آنجا ماندند. متأسفانه یک روز دیوار فرو ریخت. خرگوش‌ها مجبور شدند این سیستم راحت را رها کنند. آن‌ها به برلین غربی نقل مکان کردند و از آن زمان در چند کلونی در آنجا زندگی می‌کنند. آن‌ها هنوز هم در حال یادگیری نحوه زندگی در دنیای آزاد هستند، درست مانند ما، شهروندان اروپای شرقی.

داستانی تلخ درباره مردی میانسال که از زندگی خود و دیگران، از جمله خودش، متنفر است. آدام میائوچینسکی، شخصیتی شناخته‌شده از فیلم‌های قبلی مارک کوترسکی کارگردان، معلمی ۴۹ ساله است که سر کلاس‌های مدرسه شعر می‌خواند و بعد با فحش دادن و بدوبیراه گفتن به همسایه‌هایش به خانه می‌رود. بزرگ‌ترین عذاب برای او، تحمل ۵ دقیقه بعدی زندگی است. او خودش را قبول ندارد و حتی ارتباطات روزمره با دیگران باعث پرخاشگری‌اش می‌شود. اگرچه او مدام در رویای یک عشق رمانتیک است، اما آن‌قدر جسارت ندارد که رویاهایش را محقق کند. میائوچینسکی ناامید، تجسمی از ترس‌ها و وسواس‌های خود ماست که اخیراً بسیار آشکار شده‌اند.